Tekst naży czytać między wierszami

Już nie pamiętam kiedy ostatnio wchodziłem na tą stronę. Totalna zmiana życia popycha w wir pracy. Dom - praca - szybki weekend - znów praca. Od 8 do 18 poza domem. A gdzie życie? Zafuntowaliśmy sobie kapitalistyczny styl. Cišgle biegiem, biegam z domu na stację, biegiem przesiadam się na Victoria Station parząc język pośpiesznie zakupioną kawą. Pod pachš jeszcze ciepłe wydanie Londons Paper. Mknę jak mała kropla w wielkiej rwšcej rzece robotów w mokasynach i obcasach. Nikt się nie uśmiecha, nie rozgląda, mknie zaprogramowany przed siebie. Zegarek - horyzont -zegarek - horyzont. Kto szybszy - do celu. Nie w głowie nam spokojne życie Settlersów teraz mamy na monitorze Quake'a. A gdzie jest chillout? Zamykając oczy chciałbym widzieć siebie siedzącego na brzegu morza karaibskiego popalając wielkiego jointa i popijając Red Stripea w gorącą Leniwą Niedzielę Jamaiki. Realia są inne. Widzę krzywego nieogolonego ryja swojego szefa w tej samej śmierdzšcej koszuli już od tygodnia. Szkoda, że w jego już i tak popierdzielonej kulturze nie ma tradycji witania się strzałem z otwartej w pysk. Mmmm witałbym go najczulej ze wszystkich! Eeee czasem się zastanawiam po co ja wypisuję te wszystkie głupoty skoro tej strony nikt nie czyta.